Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

Heartbeat

Ξάπλωσα στην αγκαλιά σου κι ακούμπησα το κεφάλι μου στο στήθος σου. Άκουγα την καρδιά σου να χτυπάει ρυθμικά. Ένα τακ δυνατό κι άλλα δυο πιο σιγανά κι ύστερα πάλι απ'την αρχή. Έπρεπε να το απομνημονεύσω. Κι όταν περάσουν τα χρόνια και δεν είσαι πια εδώ, μπορεί να μην θυμάμαι το χρώμα των ματιών σου - τα ολοφώτιστά σου μάτια - ή το άγγιγμα των χεριών σου, όμως θα θυμάμαι τον χτύπο της καρδιάς σου. Ένα τακ δυνατό κι άλλα δυο πιο σιγανά κι ύστερα πάλι απ'την αρχή. Και πέρασαν τα χρόνια και δεν είσαι πια εδώ και κάθε χτύπος της καρδιάς μου μοιάζει με σένα. Ένα "μου λείπεις" δυνατό κι άλλα δυο πιο σιγανά κι ύστερα πάλι απ'την αρχή...


4 σχόλια:

Fleur είπε...

ωωω πολυ ομορφη ανάρτηση :/

Flying.High.Dead.Angel είπε...

Αγαπημένη Fleur, σε χαιρετώ και σ'ευχαριστώ! :)
Τα φιλιά μου

~reflection~ είπε...

Τα έντονα συναισθηματικά στιγμιότυπα της Ζωής μας είναι σαν ταινίες, που τα βιώνουμε κατ' επανάληψη, όπως την ταινία που παίζει ξανά και ξανά και όλο λες "Μπορεί αυτή τη φορά κάτι να προστεθεί... κάτι ν' αλλάξει.."

Flying.High.Dead.Angel είπε...

Όμως βαθιά μέσα σου ξέρεις ότι δεν πρόκειται ν'αλλάξει. Και παρ'όλα αυτά βρίσκεις μια ιδιαίτερη γοητεία στην επαναληπτικότητα αυτή...